Σίλια Κατραλή Μινωτάκη: «Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να είμαστε όλοι ίδιοι»

Σίλια Κατραλή Μινωτάκη: «Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να είμαστε όλοι ίδιοι»

Έγραψε και πρωταγωνιστεί σε ένα σκληρό θεατρικό έργο που πραγματεύεται ένα ευαίσθητο κοινωνικό θέμα, το bullying λόγω διαφορετικότητας θέλοντας να αφυπνίσει και να κινητοποιήσει για συλλογική δράση κατά της βίας που γεννά βία.

«Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να είμαστε όλοι ίδιοι», «δεν πρέπει εκτιμάμε στους άλλους μονάχα τις προβολές του εαυτού μας», είναι ορισμένα από τα βήματα που βοηθούν στην ανεκτικότητα και την αποδοχή υπογραμμίζει η ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας Σίλια Κατραλή Μινωτάκη σε συνέντευξή της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ με αφορμή τον νέο κύκλο παραστάσεων του έργου «Πιασμένοι σε Δεντρόσπιτο» που ξεκινά σήμερα (1/11) στο θέατρο «Χυτήριο» στην Αθήνα.

Η 24χρονη Σίλια Κατραλή Μινωτάκη, η οποία έχει ήδη στο ενεργητικό της ρόλους στο θέατρο, σε τηλεοπτικές σειρές και σε κινηματογραφικές ταινίες μιλά για την αφιερωμένη σε όλα τα θύματα bullying, παράσταση που είναι τοποθετημένη αόριστα στον χρόνο και στον χώρο για να καταδείξει ένα διαχρονικό, διαταξικό και διαπολιτισμικό φαινόμενο, για την ανάγκη της να εκφράζεται γράφοντας, σκηνοθετώντας ή ερμηνεύοντας χαρακτήρες, αλλά και για ένα ανεκπλήρωτο, ακόμα, όνειρό της που έχει σχέση με τη μουσική.

Ακολουθεί η συνέντευξη της Σίλιας Κατραλή Μινωτάκη στην Κατερίνα Γιαννίκη για το ΑΠΕ-ΜΠΕ:

Πώς αποφασίσατε να ανεβάσετε το θεατρικό έργο «Πιασμένοι σε Δεντρόσπιτο» με θέμα το φαινόμενο του εκφοβισμού;

Είναι ένα επίκαιρο θέμα που ολοένα και περισσότερο κάνει την εμφάνιση του σε νεαρές ηλικίες τόσο παγκόσμια όσο και στη χώρα μας. Θεωρώ πως είναι ένα ζήτημα που μας αφορά όλους. Και έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζουμε.

Θεωρείτε ότι είναι ένα σκληρό έργο, που βάζει σε σκέψεις, προβληματίζει και μεταφέρει τελικά ένα ισχυρό μήνυμα κατά του bullying;

Είναι ένα έργο σκληρό που στόχο έχει να μετατοπίσει κάτι, να ευαισθητοποιήσει, να μας ταρακουνήσει και να μας αφυπνίσει ώστε να δράσουμε συλλογικά. Το μήνυμα είναι ότι μόνο μαζί μπορούμε να καταφέρουμε κάτι ή και τα πάντα. Συνθέτοντας τη συλλογική μας δράση μέσα από τις πολλές μοναδικότητες που κουβαλάμε ως άτομα.

Ποια είναι η πλοκή του θεατρικού, έχει η παράσταση κάποιες ιδιαιτερότητες;

Η ιστορία αφορά την εκδίκηση μίας μητέρας ενός δεκαεφτάχρονου αγοριού που δολοφονήθηκε από τους συμμαθητές του λόγω της σεξουαλικής του ιδιαιτερότητας. Το κείμενο είναι αρκετά ποιητικό και το χωροχρονικό πλαίσιο αόριστο. Η σκηνοθεσία είναι κινηματογραφική και όλο αυτό είναι δοσμένο με μία φόρμα, έναν ιδιαίτερο τρόπο, σκηνικά.

Πώς περιγράφετε στο έργο το θύμα του εκφοβισμού, πώς παρουσιάζονται το θύμα και ο θύτης;

Στο «Πιασμένοι σε Δεντρόσπιτο»' η ιστορία επαναλαμβάνεται άχρονα και άχωρα. Θα μπορούσε να συμβεί παντού και σε οποιαδήποτε εποχή. Η ιστορία του Σουίφτ που δολοφονήθηκε από τους συμμαθητές του βγαίνει στην επιφάνεια στο τέλος του έργου. Εκεί έρχεται και η λύση του μυστηρίου. Το έργο είναι σύνθετο. Οι θύτες δεν υπάρχουν ούτε το θύμα είναι ζωντανό. Η μητέρα έχοντας σκοπό να πάρει την εκδίκηση της φυλακίζει μέσα στο σπίτι πέντε άγνωστα παιδιά τους δίνει τα ονόματα των δολοφόνων του γιου της και τα μεγαλώνει με μοναδικό σκοπό να τα σκοτώσει λίγο πριν ενηλικιωθούν. Σε αυτή την περίπτωση η μητέρα είναι θύτης και τα παιδιά θύματα. Όμως κατά τη διάρκεια της παράστασης πολλές φορές τα παιδιά παίρνουν το ρόλο του θύτη και ασκούν βία το ένα στο άλλο. Γιατί έτσι έχουν μάθει. Γιατί η βία φέρνει βία.

Έχετε αντλήσει έμπνευση από προσωπικά βιώματα;

Όχι. Είναι ένα έργο μυθοπλασίας.

Τι συμβαίνει στο τέλος της παράστασης, ποια είναι τα μηνύματα που δέχεστε από το κοινό, αποτελεί το έργο αφορμή για να μοιραστούν οι θεατές μαζί σας τις δικές τους ιστορίες;

Ναι έχει συμβεί σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Το έργο υπήρξε αφορμή να γίνουν συζητήσεις και να μοιραστούν προσωπικά βιώματα. Ο κόσμος φαίνεται να αγκαλιάζει το έργο κι αυτό είναι ελπιδοφόρο και συγκινητικό.

Εκτιμάτε ότι το φαινόμενο του bullying είναι ιδιαίτερα οξυμένο στην Ελλάδα, ποια θεωρείτε ότι είναι τα βασικά αίτιά του και πως μπορεί ο καθένας να συμβάλει στην εξάλειψή του;

Ναι. Αφενός είναι ένα φαινόμενο αρκετά οξυμένο στη χώρα μας, αφετέρου κανείς δεν ασχολείται με αυτό γιατί μεταφέρεται αυτομάτως στην κατηγορία των λιγότερο σημαντικών. Κι όμως με μία γρήγορη ματιά σε έρευνες και γεγονότα ο εκφοβισμός στις νεαρές ηλικίες κάθε άλλο παρά ασήμαντο θέμα μπορεί να θεωρηθεί, καθώς τα τελευταία χρόνια έχουν υπάρξει θύματα μικρά παιδιά είτε λόγω αυτοκτονίας είτε επειδή δολοφονήθηκαν.

Μια καλή αρχή είναι να αποδεχτούμε πως οι άνθρωποι δεν είναι καλοί ή κακοί αλλά και τα δύο ταυτόχρονα. Στη πορεία να κατανοήσουμε πως δε μπορούμε να είμαστε όλοι ίδιοι και δεν πρέπει κιόλας. Και να σταματήσουμε να εκτιμάμε πάνω στους άλλους μονάχα τις προβολές του εαυτού μας. Έχουν και οι άλλοι άνθρωποι ενδιαφέρον. Μόνο μαζί μπορούμε να καταφέρουμε κάτι. Μόνο ο ένας για τον άλλον και ο ένας με τον άλλον. Ύστερα να ενημερωθούμε και να συνεχίσουμε να ενημερωνόμαστε. Η ημιμάθεια είναι τρομακτικός εχθρός της ανθρωπότητας. Και ύστερα να μιλάμε. Ο ένας με τον άλλον. Να μιλάμε για ό,τι μας απασχολεί. Να παίρνουμε θέση. Να είμαστε διαθέσιμοι.

Είστε ηθοποιός, τραγουδίστρια, συγγραφέας, παρουσιάστρια. Στη συγκεκριμένη παράσταση υπογράφετε το κείμενο και πρωταγωνιστείτε, ποιες είναι οι δυσκολίες των διαφορετικών ρόλων και πώς τις υπερβαίνετε; Σε επόμενη φάση σκοπεύετε να περιοριστείτε σε έναν ρόλο;

Δεν υπάρχουν απτές δυσκολίες. Στα καλλιτεχνικά επαγγέλματα μιλάμε πρώτα απ΄ όλα για μια ανάγκη έκφρασης κι ύστερα για δουλειά. Φυσικά θα παίξεις σε έργα που ίσως δε σου ταιριάζουν τόσο ή ίσως ανακαλύψεις στην πορεία ότι δε σου ταιριάζουν, αλλά όταν μιλάμε για τις δικές μας δουλειές πάνω απ΄ όλα είναι ανάγκη. Όχι, δεν έχω σκοπό να περιοριστώ. Είναι πολύ πιθανό να καταπιαστώ και με άλλους ρόλους. Πάντα άλλωστε είχα ένα όνειρο να γίνω ντράμερ. Είμαι λίγο παρορμητική σαν άνθρωπος. Κανείς δεν ξέρει.

Σπουδάζετε επίσης στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, οι σπουδές βοηθούν στην επαγγελματική σας εξέλιξη;

Το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας έχει πολύ ενδιαφέρον. Σίγουρα με έχουν βοηθήσει οι ιστορικές γνώσεις στο πλαίσιο της συγγραφής.

Υπάρχει κάποιος ρόλος, κινηματογραφικός ή θεατρικός που θέλετε να υποδυθείτε;

Ένας ρόλος πρόκληση για μένα, που υποδύθηκε εξαιρετικά η Κίρστεν Νταστ είναι η Justine στην ταινία «Melancholia»' του Λαρς φον Τρίερ.

Ποιο είναι το μότο σας;

Αν πιστεύεις πολύ σε κάτι ξεκίνα μόνος. Κι όποιος αντέχει θα έρθει μαζί. Κι όλα τα «μαζί» είναι το μεγαλύτερο κίνητρο που μας έχει δοθεί. Για τα πάντα.

Η Σίλια Κατραλή Μινωτάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1994, αποφοίτησε από τη δραματική σχολή «Ίασμος» του Βασίλη Διαμαντόπουλου και σπουδάζει στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Το 2015 έκανε το πρώτο συγγραφικό της βήμα με το θεατρικό έργο «Μνήμες Περίστροφα», το οποίο ανέβηκε σε δική της σκηνοθεσία, σε κεντρική σκηνή της Αθήνας. Το πρώτο της μυθιστόρημα «Διάσπαση Προσευχής» κυκλοφόρησε το 2017.

Μεταξύ άλλων έχει παίξει στη θεατρική παράσταση «Διηγήματα του Τσέχωφ» σε σκηνοθεσία της Ταμίλα Κουλίεβα, στις ταινίες «Έτερος Εγώ» και «Not Now» και στην τηλεοπτική σειρά «Μοντέρνα Οικογένεια». Η προηγούμενη θεατρική δουλειά της (κείμενο, ερμηνεία, σκηνοθεσία), η παράσταση «Ατροπίνη» βασίστηκε στην ταινία «Extremities» του Ουίλιαμ Μαστροσιμόνε και είχε θέμα τη βία κατά των γυναικών.

Ο νέος κύκλος του θεατρικού έργου «Πιασμένοι σε Δεντρόσπιτο» σε κείμενο της Σίλιας Κατραλή Μινωτάκη και σε σκηνοθεσία του Στέφανου Κακαβούλη ξεκινά από σήμερα στο θέατρο ''ΧΥΤΗΡΙΟ''. Στην παράσταση εμφανίζονται οι Ζήσης Βενιέρης, Σίλια Κατραλή Μινωτάκη, Ζωή Κουσάνα, Γιώργος Μπινιάρης και Αλεξία Μπογδάνου.

Σχετικά Videos

Powered by TUODY Software