Τσερνόμπιλ: Μπαίνοντας κρυφά στην απαγορευμένη ζώνη...

Τσερνόμπιλ: Μπαίνοντας κρυφά στην απαγορευμένη ζώνη...
Είκοσι επτά χρόνια μετά την πυρηνική καταστροφή στο Τσερνόμπιλ, η απαγορευμένη ζώνη... γοητεύει και προσελκύει κρυφούς επισκέπτες, που αψηφούν τις απαγορεύσεις της κυβέρνησης και τις πινακίδες, που προειδοποιούν για κίνδυνο λόγω υψηλής ραδιενέργειας.

Στις 26 Απριλίου 1986, ο πυρηνικός αντιδραστήρας Νο. 4 εξερράγη, προκαλώντας πυρκαγιά -που έκαιγε για 10 ημέρες-, η οποία απελευθέρωσε ραδιενέργεια 400 φορές μεγαλύτερη από αυτή την βόμβας στη Χιροσίμα.

Υπολογίζεται ότι περίπου 4.000 θάνατοι σχετίζονται με το πυρηνικό ατύχημα.

Αμέσως μετά το ατύχημα, οι Σοβιετικοί κήρυξαν νεκρή ζώνη μια περιοχή 1.000 τετραγωνικών μιλίων και άρχισαν οι μαζικές εκκενώσεις.



Κοντά τρεις δεκαετίες αργότερα, η ζώνη συμπεριλαμβάνεται στις πιο μολυσμένες περιοχές του πλανήτη.

Αυτό ωστόσο δεν εμποδίζει κάποιους να θέλουν να εξερευνήσουν αυτή την απαγορευμένη ζώνη.

Μόλις τρία χιλιόμετρα από τον κατεστραμμένο αντιδραστήρα βρίσκεται η Pripyat, μια πόλη-φάντασμα, στην οποία βρίσκονται σχεδόν ανέπαφα εγκαταλελειμμένα διαμερίσματα.

Για πολλούς η Pripyat είναι σαν το "Άγιο Δισκοπότηρο".







Ο Dmitry όταν ήταν παιδί άκουγε ιστορίες για ένα μυστηριώδες μέρος που λέγεται Τσερνομπίλ, το οποίο δεν βρίσκεται μακριά από το σπίτι του, στο Chernihiv.

Όταν μεγάλωσε αποφάσισε να το εξερευνήσει. Πριν επισκεφτεί την περιοχή για πρώτη φορά είχε συλλέξει πληροφορίες από το ίντερνετ: χάρτες, ιστορικά στοιχεία, περιγραφές κτιρίων.

Το 2009, όταν ήταν 23 χρονών, ξεκίνησε με μερικούς φίλους ένα φόρουμ στο Ίντερνετ, στο οποίο σύντομα συμμετείχαν 20 άτομα από την Ουκρανία, από την Λευκορωσία και τη Ρωσία.



Σύντομα, άρχισε να οργανώνει τις δικές του μυστικές εκδρομές, ξεφεύγοντας από την αστυνομία.

Πιστεύει ότι έχει μπει στην απαγορευμένη ζώνη τουλάχιστον εκατό φορές. "Ξέρω την Pripyat καλύτερα από την πόλη μου", λέει.

Σε ένα ταξίδι, έμεινε σε ένα διαμέρισμα που βρισκόταν σε ένα από τα ψηλά κτίρια της Pripyat. Είχε καναπέδες, καρέκλες, και άλλα έπιπλα.

Ο Dmitry και οι φίλοι του έπιναν κονιάκ στο μπαλκόνι, με θέα τα ερείπια, λουσμένα στο φως της νύχτας. Την επόμενη μέρα, προς μεγάλη τους έκπληξη, συνάντησαν μια άλλη ομάδα. "Δεν θεωρούσαμε πιθανό κάτι τέτοιο", λέει ο Dmitry.

Ο Dmitry λέει ότι δεν ανησυχεί. "Βλέπω ανθρώπους που πέρασαν αυτές τις φριχτές στιγμές και είναι ακόμα ζωντανοί και έχουν μια καλή ζωή. Δεν έχω φοβία με την ραδιενέργεια".




Σχετικά Videos

Powered by TUODY Software